سقوطی تازه برای اتحادیه اروپا در راه مشترک با افغانستان در زمینه مهاجرت

سقوطی تازه برای اتحادیه اروپا در �راه مشترک با افغانستان در زمینه مهاجرت�

به موجب این توافق نامه، افغانستان موظف گردیده است که تعهد خود را که ابتناء بر بازپذیری شهروندان خود که �وارد اتحادیه اروپا شدهاند یا به طور غیر قانونی و بی قاعده در اروپا اقامت دارند، پس از بررسیِ موردی در هر کشور عضو� دارد، اعلام و به انجام رساند، صرف نظر از اینکه آنها بازگشت به افغانستان را بپذیرند یا نپذیرند و ظرف شش ماه نخست اجرای توافق، پروازهای بازگشت نباید بیش از (50) تن را به اجبار بازگردانند. اما شمار پروازها محدود نیست.

و این در حالی است که تلاشهای اروپا برای استفاده از کمک یشردوستانه و توسعه ای به افغانستان به منظور تأمین بازپذیری شهروندان افغان در کشور مبداء خودشان، سقوطی تازه به سطح پایینتر است.

این معامله مشکوک که پشت درهای بسته مورد مذاکره قرار گرفته راه را برای اخراج شمار نامحدودی از پناهجویانِ ناموفق را باز می نماید. در حقیقت توجه به نبود سیستم عادلانه و مناسبِ پناه جویی در برخی کشورهای اتحادیه اروپا، خطر اخراج هزاران افغان نیازمند به محافظت بینالمللی جدی است.

افغان ها اکنون دومین گروه بزرگ از مهاجرانی اند که از سال (2015 میلادی) تا کنون وارد اروپا شده اند. (128000) افغان تنها در سال (2016) در اروپا تقاضا و درخواست پناهندگی خود را تسلیم مقامات مسئول کردهاند.در حقیقت یکی از دلائل عمده افزایش درخواست پناهدگی از سوی افغان ها همانا درگیریهای مسلحانه در افغانستان است که بسیاری را بی خانمان و آواره نموده است.

بنا بر اعلام کمیسیون عالی سازمان ملل برای آوارگان، (1،2) میلیون تن در (اگوست 2016) در داخل کشور آواره گردیدند. ظرفیت جذب آوارگان در این کشور اندک است و این خود امری است که در لیستای دغدغه های نهادِ آوارگان سازمان ملل، افغان ها هنوز یکی از بزرگترین گروههای آواره و بلاتکلیف را تشکیل می دهند.. فراتر از این (2،6) میلیون در خارج از کشور [افغانستان] هستند که از این میان (95%) در ایران و پاکستان به سر می برند.

به بیانی دیگر خروج اکثریت نیروهای بینالمللی افغانستان در سال (2014) موجب افزایش خشونت در آن کشور گردیده است. بنابر اعلام هیئت معاونت ملل متحد در افغانستان (یوناما)، بالاترین شمار تلفات غیر نظامی بر اساس آمار ثبتی یوناما از سال (2009) در نخستین سه ماه سال (2016) رخ داد که (5،516)غیرنظامی از جمله شمار رو به افزایش از کودکان را در بر می گرفت. یوناما (60%) از کل تلفات غیر نظامی را به عناصر غیر دولتی و (23%) را به گروههای مسلح طرفدار دولت نسبت داد.

زنان، از جمله مسئولان بلند پایه و زنان مدافع حقوق بشر، به عمد هدف تهدید، آزار و خشونت قرار می گیرند. عناصر غیر دولتی و نیروهای امنیتی افغان کودکان را هنوز به خدمت و به کار می گمارند. مدافعان حقوق بشر، روزنامه نگاران، وکلای دادگستری و قاضی ها مورد تهدید و آزار و هدف خشونت قرار می گیرند.

این موارد نقض جدی حقوق بینالمللی بشر دوستانه و حقوق بینالمللی بشر با معافیت کامل از مجازات رخ می دهد!. به بیانی دیگر اکنون وضعیت امنیتی در افغانستان، خشونت بی رویه حمله های انتحاری و حمله با وسائل انفجاری دست ساز و... نگران کننده است.

هزاران تن از افراد غیر نظامی و بیدفاع به ویژه زنان و کودکان در نتیجه درگیری مسلحانه کشته، ربوده، دچار نقص عضو و یا آواره می شوند.

با توجه به موارد بیان شده در بالا و وضعیت پیچیده و بغرنج در افغانستان، هیچکس را نبایستی به این کشور بازپس فرستاد.

�به نظر میرسد که خوشایند وانمود کردن این معامله با اظهارات بی دقت در این زمینه که �بازگشت امن است!�، این معامله را خوشایند نخواهد کرد و اتحادیه اروپا چگونه میتواند تظاهر نماید که:� حقوق بینالمللی شامل عدم اجبار به بازگشت را رعایت می کند؟ حال آنکه افغانستان امن نیست.�

� مطلبی بیشتر در این زمینه در نوشتاری با عنوان �اعلام منطقه امن در افغانستان توسط کمیسیون اتحادیه اروپا و توافق این اتحادیه با ترکیه،تاریخ (22،4،2016 میلادی)� در صفحه فیسبوکِ صاحب این قلم قابل پیگیری است.�

نیره انصاری، حقوق دان، نویسنده و پژوهشگر

4،11،2016میلادی

برابر با14،8،1395 خورشیدی

مخالفت آقا[ی] خامنه ای با ادامه ی اجرای سند2030 سازمان های ملل و یونسکو...